Toen Lisa werd geboren woog zij maar 100 gram , niet zo bijzonder want dat gebeurt wel vaker.
Maar toen de kleine 24 uur oud was kon ik haar niet vinden en tot mijn grote schrik lag haar moeder bovenop haar !
Met verbijstering keek ik naar dat kleine hummeltje die bijna plat was en haar tongetje hing
helemaal blauw uit haar bekje.
Je schrikt je lam en in een impuls ben ik haar gaan reanimeren en zuurstof geven via de slijmzuiger.
Iranah was helemaal in paniek en huilde zo erg dat je hart ervan brak :-(

Heb haar gerustgesteld met de woorden "rustig maar meiske, Joke helpt jouw baby".
Met een half uur was Lisa weer helemaal bijgekomen en dronk weer bij haar moeder.
Maar ik durfde haar natuurlijk niet meer bij Iranah te laten liggen dus heb een mandje klaargemaakt met een
warmtematje en daar overheen een badlaken zodat de warmte niet verloren ging.
's Nachts hoorde ik piepen en tot mijn verbazing zag ik dat Iranah de kleine uit haar mandje had gehaald om haar te laten drinken, toen ik dat zag wist ik dat er aan de pup niets mis moest zijn anders laat een moederhond de pup alleen en kijkt er niet meer naar om.

4 dagen later kreeg Kimberly haar pups en heb ik de kleine bij haar aangelegen en dat ging prima.
Af en toe mocht Lisa even bij haar moeder die dat geweldig vond en de kleine groeide langzamerhand een beetje.
Met 7 weken haalde zij de kilo !!!

In principe zou Lisa verkocht worden maar met haar verleden heb ik het gevoel dat ze hier moest blijven.
Als er iets mis is met haar doe ik een pupkoper in ieder geval geen verdriet aan als het mis mocht gaan.

Haar plekje hier zal vol warmte en liefde zijn !!!